· 

'In Botswana everything is possible'

De titel van deze blog is een citaat van een ranger op het ‘wildlife office' in Ghanzi, een stadje in Botswana. De beste man zei dit tegen ons toen we een paar reserveringen voor campings wilden maken. Dat is in Botswana namelijk een grote uitdaging vanwege een aantal redenen. Allereerst kan het alleen maar op een kantoortje of via een telefoonnummer. Het zou ook via een mailtje moeten kunnen maar dat is ons nooit gelukt. Een website waarop de beschikbaarheid staat, kennen ze niet. Wat het nog extra lastig maakt is dat er in de parken maar enkele plekken zijn en je dus eigenlijk een jaar van te voren moet reserveren. Tenminste, dat zegt iedereen. De meneer op het wildlife kantoor kon voor ons alle plekken reserveren die we wilden. Drie dagen voor aankomst…

 

 

Maar er is nog een extra moeilijkheidsgraad toegevoegd. Je hebt naast de ‘government campsites’, die een appel en een ei kosten, ook geprivatiseerde campings. Deze campings zijn op de beste locaties, waar je als toerist bíjna niet omheen kan en kosten 50 dollar. Per persoon. Echt. En er zijn geen prachtige zwembaden bij of mooie mannen die je druiven voeren. Het gaat enkel en alleen om de plek. Deze campings moet je minstens een jaar van te voren boeken, zegt men. Toen Paul toch brutaal belde met de vraag of we voor ’24 juni' konden reserveren, werd gevraagd of we 2020 bedoelden. Maar goed, in de categorie ‘nee heb je, ja kan je krijgen' dachten we, we gaan toch nog even bij het kantoor langs als we in Maun, een soort toeristenhub, zijn. We kwamen bij het kantoor waar een team van 10 man zat te werken aan de reserveringen van 3 campings, ongeveer 25 plekken. Eentje in de categorie werkverschaffing. We vroegen of er mogelijk een annulering was voor Savuti, een camping centraal gelegen in Chobe. Helaas was die er niet. Wel hadden ze nog één spot op een andere camping maar die lag niet echt op onze route. Na lang wikken en wegen besloten we het toch te doen. Terwijl Paul druk bezig was met z’n creditcard zag ik bij een dame het bordje met ‘boss lady’ op d'r bureau staan. Ik gaf haar daar een grappig complimentje over en we begonnen te keuvelen. Vraag me niet waarom, of het aan m’n blauwe ogen of innemende glimlach lag, maar ze vroeg op een gegeven moment wat we kwamen doen. Ik legde de situatie uit, zij liep naar alle hardwerkende mensen achter de balie en toverde voor ons de gewenste reservering tevoorschijn. Heel bizar. Vooral toen we later op de camping aankwamen en het een dubbele boeking bleek te zijn… maar toen was er op magische wijze nog een mooiere plek beschikbaar dus wij waren alleen maar gelukkig!

 

Afgezien van de hoge moeilijkheidsgraad om een campsite te reserveren, is Botswana verder een erg gemakkelijk land. Het is net als Namibië dan ook een populaire toeristenbestemming, voor Europeanen maar ook voor Zuid-Afrikanen. Wat Botswana speciaal maakt ten opzichte van Namibië is dat de parken niet omheind zijn! Concreet betekent dit dat je op de snelweg soms even vol op de rem moet omdat moeder olifant met haar Dombo oversteekt. Maar ondanks dat er geen hek omheen staat, blijven de dieren toch wel binnen de prachtige wildparken (waar de campsites overigens ook geen hek hebben). Ze zullen wel een of andere overeenkomst hebben getekend: als jullie voor water zorgen in de waterhole, dan grom ik een paar keer voor langsrijdende toeristen, aldus meneer de leeuw. Wel was helaas in bijna alle parken te merken dat er op dit moment in heel zuidelijk Afrika last is van droogte. De plassen staan veelal droog en de dieren trekken weg. We lazen zelfs op internet dat Namibië dieren gaat verkopen omdat er anders teveel zullen sterven, heel triest. Waar we wel van de droogte hebben genoten is op de zoutpannen! Daar moet je niet komen als er ook maar een klein beetje water opstaat, maar wij konden er als een dolle overheen rijden. We troffen een paar andere gekke Hollanders, ze zitten echt overal, en zij hadden een drone. Dat zorgde voor gave beelden!

 

Al met al vlogen de weken in Botswana ook weer voorbij en diende zich een volgende keuze aan! Ons initiële plan was om Zambia in te duiken maar van alle kanten hoorden we dat we Zimbabwe eigenlijk niet over mochten slaan. Het land verkeert in diepe economische crisis maar de natuur zou prachtig zijn en de Zimbabwanen de liefste mensen op het Afrikaanse continent. Moeilijk, moeilijk. Keuzes, keuzes. Maar eigenlijk was de keuze niet zo lastig. In Zimbabwe, bij de Victoria Falls, beslisten we namelijk in november 2017 tot het maken van deze reis. Dus na de 'makkelijke' Afrikaanse landen was het tijd voor meer avontuur; tijd voor Zimbabwe!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Fleur (zondag, 07 juli 2019 11:11)

    Fantastische foto's!! Deed Paul trek-eens-aan-mijn-vinger met die leeuw? Die is niet bang! Kussss

  • #2

    Maarten R (zondag, 07 juli 2019 13:14)

    Pien & Paul , wat ‘ n reis maken jullie, ben benieuwd wat er nu allemaal in jullie rugzak hebt zitten
    aan extra levenservaring en ‘n
    nieuwe mindset misschien, heb van zus Ineke begrepen dat jullie nog wat langer wegblijven, staat Ethiopië nog in de planning, mooi filmpje dat de bejaarde Japanse trekker met gemak
    ‘n vrachtwagen kan los trekken, verheug me nu op jullie weerzien en vooral ook de verhalen?
    verder wens ik nog veel kijkgenoegen en avonturen en belenissen , misschien in het lezingen circuit?
    succes, behouden terugkomst
    Met gr Maarten & Gerda