· 

'Hindoestaaaaaan!'

We zijn in de laatste maanden al veel grenzen overgestoken. De ene keer ging het soepel, de andere keer werd ons geduld meer op de proef gesteld. De grens tussen Pakistan en India stelde ons echter op een andere manier op de proef, namelijk hoeveel geluid onze trommelvliezen aankonden. De praktische grensovergang ging best okay, duurde een uurtje of drie, redelijk gemiddeld. Daarna sloten we ons aan bij een massa Indiërs voor de militaire grensceremonie. De ceremonie vindt iedere dag plaats met zonsondergang en draait om het strijken van de vlag, zowel aan de Pakistaanse als Indiase kant. Het is echter een militaire ceremonie die overgoten wordt met een Eftelingsausje. Stel je voor: een tribune vol met duizenden, schreeuwende, joelende, popcornvretende, Indiërs die vooral heel vaak ‘Hindoestaaaan’ schreeuwen. Aan de andere kant van de hekken gebeurt hetzelfde al wordt daar dan dus ‘Pakistaaaan’ gejoeld. Er wordt veel gemarcheerd maar dat wekt meer op de lachspieren dan dat het enig gezag uitstraalt. (Hoewel, met je knie je neus aanraken vind ik bijzonder knap). Ik kan hier helaas geen filmpjes uploaden, jullie zullen het met foto’s moeten doen. Al je nou echt een keer niets te doen hebt; google op ‘Wagah border ceremony’ en zet het geluid niet op maximaal...

 

Na de ceremonie zijn we naar Amritsar gegaan. De eerste grote Indiase stad na de grens. Een stad die een prachtige, enorme gouden tempel als middelpunt heeft maar voor ons vooral even dienst deed als rustpunt. Pakistan had er toch wel ingehakt en we hadden even vakantie nodig ;). We hebben een weekje vertoeft bij een heerlijk guesthouse waar we hebben gewassen, de auto hebben gepoetst, een autoverzekering voor India hebben geregeld, lokale SIMkaartjes hebben gekocht, gordijntjes laten maken in verband met nieuwsgierige Indiërs, met andere Nederlanders sinterklaasavond hebben gevierd en gewoon hebben genikst!  

Frits en Mirte, het andere Nederlandse stel waarmee we door Pakistan hebben gereden, hingen ook rond bij het guesthouse in Amritsar. Omdat we ongeveer hetzelfde wilden gaan zien en het best wel relaxte lui zijn ;) besloten we nog twee weken samen door te reizen, supergezellig! We zijn naar het noorden gegaan om de Himalaya’s in het echt te bewonderen en ik kan je vertellen, ze waren  allemachtigprachtig. Die topjes in Europa zijn echt kleine heuveltjes bij de reuzen die het dak van de wereld vormen. We hebben met z’n vieren tempels bezocht, gewandeld, veel gereden, nog meer chips en koekjes gegeten, een treinrit gemaakt, soms kou geleden, kerstliedjes gezongen en verdomd veel gelachen. Het was echt een top ‘kerstvakantie’! Daarna was het echter tijd om naar Delhi te gaan om het allerliefste zusje ter wereld te begroeten, joepie! Samen met Fleur hebben we eerst een paar dagen doorgebracht in het bizarre Delhi. Gelukkig hadden we een hostel in een relatief rustige wijk want in ‘het oog van de storm’ zou ik nooit een oog dicht doen. We hebben Delhi als Nederlanders uiteraard nog wel even bedwongen op de fiets, appeltje eitje. De tour startte wel om 06:30 uur om een drukte een beetje voor te zijn. Het was een fantastische rit waarin de gids ons mee nam naar de meest gekke plekken van de stad. Na vier uur zat fietsen er echter niet meer in en ging we half fietsend/half steppend door de straten. Eigenlijk zou je in Delhi ergens moeten gaan zitten waar je je in alle rust kan verwonderen om alles wat er op straat gebeurt.. Het verkeer is gestoord, overal ligt troep, er lopen allerlei soorten dieren op straat en iedereen probeert te overleven. Er zijn kleuren, geuren, mooie mensen maar je ziet ook verschrikkelijk veel armoede. Daarnaast zijn we zelf ook overal in India een bezienswaardigheid. Dit hadden we eigenlijk niet verwacht; India is gewend aan toerisme dachten wij. Maar de godganse dag willen mensen met je op de foto of ze nemen er stiekem eentje. Zelfs toen we bij de Taj Mahal waren, stonden mensen met hun rug daarna toe gedraaid om van ons een foto te maken. Uiteraard, wij zien er ook uit als een wereldwonder, maar toch.

 

Kerst is redelijk aan ons voorbij gegaan. Fleur had wel kerstchocolaatjes, kerstlampjes en kerstcadeautjes meegenomen (maar ook kaas en pindakaas!) maar verder was het gewoon een dag als alle anderen in India. We aten curry, rijst, naan en rijstpudding toe. Lovely! Oud&Nieuw vierden we in een oud fort waar het binnen vroor en we de enige gasten waren. Maar we hadden spelletjes, een kampvuurtje en een of andere ranzige schnapps die de eigenaar zelf brouwde, een topavond dus! Het was heerlijk dat Fleur er was al is het toch ook bizar hoe snel dat weer normaal is. Om er nog even een cliché in te gooien, de wereld is zo ontzettend klein geworden door internet. En we hebben hier genoeg internet trouwens. Voor 7 euro per maand heb je een simkaart waarmee je 1,5 gigabyte per dag (!!) hebt en onbeperkt kan bellen met je Indiase vrienden. We kunnen dus lekker de hele dag podcasts luisteren in de auto en Paul kan slechte series kijken.

 

Dat India zo gek, druk en gewoon veel van alles is, wisten we natuurlijk wel voordat we hierheen kwamen. In het noorden hebben we het echter niet zo ervaren. Die provincies zijn het dunbevolkst van het land en de natuur is prachtig. We konden er redelijk gemakkelijk kamperen en werden niet gestoord. In Rajastan, de provincie die we met Fleur hebben bezocht, is dat toch anders. Ik merkte dan ook, en Paul eveneens, dat die plekken beduidend meer energie kostte. (Paul roggelt overigens wel als een heuse Indiër, op dat vlak is hij lekker geïntegreerd). Aangezien we eind februari de auto op de boot zetten, en dus nog twee maandjes hebben, hebben we besloten naar het zuiden van India te rijden. Dat is ongeveer hetzelfde als naar Andalusië rijden; een kippeneindje dus! In het zuiden is het wat groener en iets rustiger, al blijft het natuurlijk het land waar 1/6 van de wereldbevolking woont (lees: 1.3 miljard)!

 

O ja, onze plannen voor Afrika gaan een beetje op de schop. De bedoeling was om de auto in maart naar Kenia te verschepen. We wisten wel dat het dan regenseizoen was maar we zijn ons in Delhi eigenlijk pas echt goed gaan inlezen. Conclusie: in april spoelt ongeveer heel Kenia weg en is er geen beest te bekennen, beetje zonde om er dan rond te gaan tuffen. Nu is het plan dan ook om de auto te verschepen naar Zuid-Afrika! Wat dan het vervolg is, weten we nog niet precies. Misschien rijden we Lee gewoon lekker zelf naar huis of we doen een rondje in Afrika en verschepen alsnog. Keuzes, keuzes, keuzes.. 

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    tante will (maandag, 07 januari 2019 16:45)

    wat heerlijk dat jullie hier allemaal van kunnen genieten en dat wij dat allemaal ook kunnen zien.
    Ben benieuwd naar de rest en welke route jullie gaan kiezen.
    Veel plezier!

  • #2

    Chris en Jody (dinsdag, 15 januari 2019 09:18)

    Weer heel leuk om te lezen!! Xx

  • #3

    Marina (vrijdag, 18 januari 2019 01:03)

    Wat schrijf je toch weer leuk!
    Ik zie alles zo voor me! :-)
    Nagarkot nog aangedaan?

  • #4

    Maria (zaterdag, 26 januari 2019 09:10)

    Wat een mooie verhalen weer! Heerlijk om even bij weg te dromen . Veel plezier in het zuiden van India!