· 

Poeh poeh, Pakistan!

Laat ik eerlijk zijn: de gedachte aan Pakistan heeft me slapeloze nachten en enkele huilbuien bezorgd. In principe niet geheel ongegrond; er geldt immers een negatief reisadvies en de relatie tussen Nederland en Pakistan stond de laatste tijd onder enige druk. Paul en ik hebben er veel over gesproken en ons de vraag gesteld hoe (on)verstandig het nou daadwerkelijk was om door dit voor ons onbekende land heen te crossen. Er stond voor ons best wat op het spel, we wilden immers ook nog maar India en Nepal met Lee! Uiteindelijk besloten we het avontuur aan te gaan en zo geschiedde.

 

Samen met een ander Nederlands stel, Frits en Mirte, een Duits stel, Alex en Laura en de Duitse motorrijder Ben was het op 23 november zover. Toedeloe Iran, hallooo Pakistan! Omdat het de Pakistaanse overheid er best veel aan gelegen is dat toeristen niets overkomt, beland je vanaf de grens met Iran tot aan India in een konvooi met zwaarbewapende mannen, de zogenaamde ‘Levies'. De eerste dagen reden we dwars door Balochistan. Dit gebied grenst aan Afghanistan en is het meest risicovolle stuk. Wel gek, je rijdt urenlang door gebieden waar helemaal niets is; open vlaktes en er is niets te zien. Schijn bedriegt uiteraard en juist in dat gebied wordt het meeste gas gegeven. We hebben 5 dagen in konvooi gereden en dat was knettervermoeiend. Het kwam nog niet eens door het rijden an sich of het feit dat we voor het eerst links moesten rijden.. toch best spannend met een left hand drive! Nee, de meeste energie werd opgeslokt door het lange wachten bij controleposten. Iedere keer moesten we al onze gegevens opschrijven en dan was het wachten op… ja, op wat eigenlijk? Dat was vaak onduidelijk. Ook wisselden we vaak van levies. Dat kon heel snel gaan maar meestal moest er dan eerst nog thee gedronken worden! Ach ja, we maakten er maar het beste van! Zeker omdat deze escorte voor ons gratis was! Natuurlijk, de reden dat de escorte er is, is niet echt een ‘joepie'reden maar er is wel heel goed voor ons gezorgd. En onveilig hebben we ons niet gevoeld, in ieder geval niet door mogelijke terroristische dreigingen. Wel soms door kamikaze acties in het verkeer van de Levies, vrachtwagens, brommertjes, kamelen, ezeltjes, hooiwagens enz.. inhalen op plaatsen waar het in onze ogen niet kan (uiteraard gaat het altijd nét goed) heeft voor menig hartverzakking gezorgd. A wel, we zagen het maar gewoon als een groot avontuur!

 

 

's Avonds sliepen we meestal op de compound van een politiebureau. Niet heel sfeervol, wel heel veilig. We hebben ontelbare rollen koekjes, zakjes chips, flessen water en cola genuttigd. We hebben gezongen en boeken geluisterd. Maar ook met onze konvooimatties hebben we ontzettend veel gelachen! Uiteindelijk waren we na een kleine week in Lahore vanwaar we ‘vrij' waren. Dat kwam goed uit want Lahore is een prachtigmooie stad! We hebben dus nog wat sightseeing gedaan en zijn te buiten gegaan aan lekker en gezond eten. Daarna zijn we naar de grens met India gereden.

 

Het voelde dubbel om zo snel door Pakistan heen te rijden. Natuurlijk, veiligheid gaat voor alles maar de mensen waren zo lief en we hebben onderweg zoveel mooie dingen gezien waar we graag even waren gestopt. Daarnaast schijnt het noorden van Pakistan, richting de grens met China echt allemachtigprachtig te zijn, zeker qua natuur. Goed, we zetten het op ons lijstje en hopelijk komen we nog een keertje terug. Want al met al kijken met een goed gevoel terug op ons Pakistaanse avontuur dat helaas maar een week heeft geduurd..

 

De foto's zijn voor een groot deel van de hand van Frits. Hij is een professioneel fotograaf en schiet bizar mooie plaatjes. We hebben ze een beetje gemixt met onze 'amateur'kiekjes! 

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Pim (maandag, 24 december 2018 19:43)

    Inderdaad prachtige foto’s en dito verhaal. Wel een bijzondere politietaak, dat begeleiden van toeristen

  • #2

    reiny en paul (dinsdag, 25 december 2018 09:46)

    we zitten weer met open mond te lezen en te kijken. wat bijzonder toch. dat jullie dit mogen meemaken!