· 

Iran - waar de mensen het land nog mooier maken

Ok. Ik ga proberen er niet een al te lang verhaal van te maken, alhoewel dat een uitdaging gaat worden. Iran heeft ons zoveel gebracht, op allerlei manieren. Laat ik overigens voorop stellen dat ik me tot nu toe in geen enkel land net zo veilig heb gevoeld als in Iran. Sommige mensen vinden Iran eng, dat is echt niet nodig. De Iraniërs vroegen ons ook iedere keer wat we van het land vonden, juist omdat er in de media zo'n verkeerd beeld wordt geschept. Ze vroegen ons ook vaak thuis te vertellen dat Iran echt anders is dan in de media wordt verteld. Bij deze! Ga naar Iran! Ton en Ineke, de ouders van Paul, hadden al naar ons geluisterd en hebben met een groep rondgereisd in Iran terwijl wij er waren. We hebben hen een paar keer getroffen, erg gezellig!

 

Iran bracht ons prachtige steden. Teheran was vooral groot en druk. Het verkeer is er chaotisch maar hé, met India in het verschiet was het tijd te gaan wennen! Daarnaast was er een Toyotagarage. Die hadden we helaas nodig nadat één van onze achterassen het nodig vond af te breken. Dat was ook meteen onze grootste uitgave in Iran. Door de sancties was de rial namelijk verschrikkelijk gekelderd wat alles voor ons spotgoedkoop maakte. Natuurlijk heel fijn voor ons maar voor het land echt heel slecht. 

Isfahan was misschien wel de mooiste stad maar het stond bol van de toeristen! Vonden we toch minder leuk, verwend als we zijn. We hebben eigenlijk het meest genoten van de ' kleinere' steden zoals Yazd en Kashan. In deze steden kwam naar ons gevoel het echte Iran het meest tot zijn recht. Alle steden hadden uiteraard moskeeën. De één nog groter dan de ander en meestal in onze favoriete kleur; mooi blauw is niet lelijk! Ook de bazaar was een standaard bezienswaardigheid. Ze verkopen er kruiden, tapijten en héél veel (namaak)troep.

 

Iran bracht ons verder een prachtige natuur en, meestal, geweldig weer. We hebben gescheurd door de woestijn, gekampeerd op de meest prachtige, eenzame plekken en genoten van geweldige vergezichten.

 

Maar wat Iran voor ons echt een hoogtepunt maakt van onze reis, zijn de inwoners. De Iraniërs maken het land fenomenaal. Ik kan vertellen dat ze warm en open zijn, we honderden keren zijn ' welkom geheten'  in Iran door toevallige voorbijgangers en ze altijd gezellig met ons kletsen maar een voorbeeld maakt het duidelijker. 

We waren een paar dagen in Iran toen Lee weer behoefte had aan diesel. We dachten van te voren dat Iran een soort ' diesel heaven' zou zijn. Dat klopt in zoverre dat de diesel ongeveer gratis is, namelijk 0,02/l. Voor personenauto's met een Iranees kenteken is het echter verboden op diesel te rijden, enkel vrachtwagens en bussen rijden op diesel. Diesel is voor hen 'op rantsoen' omdat in Iran niet genoeg raffinagecapaciteit is. Ze hebben hierom een pasje waarmee ze tanken. We moesten dan ook constant leuren om een pasje te mogen lenen om te kunnen tanken. Toen we een tankstation vonden waar we zonder moeite een volle tank kregen, waren we happy. Dit was echter van korte duur. Ondanks de duidelijke aanwijzingen op onze tankdop en onze vragen 'diesel?', had de vriendelijke man ons 90 liter benzine cadeau gedaan. Bedankt! Lee begon te haperen en snakte naar adem. De zielepiet. Gelukkig viel hij precies stil voor een volgend tankstation en daar maakten we het echte Iran mee. In een mum van tijd waren we omringd door mannen die ons wilde helpen. Een jongen van 21 (met een moeilijke naam) belde een monteur die op zijn brommertje kwam. Andere mannen vonden jerrycans voor ons en binnen een uurtje zat er 90 liter benzine in jerrycans, Lee genoot van de verse diesel en wij zaten bij de ouders van de jongen die ons had geholpen op de grond en smulden van het eten. Toen we weggingen, kregen we van zijn moeder nog 10 kilo rode uien mee, een zak zonnebloempitten en een zak rode ondefinieerbare vruchten. De ouders spraken geen woord Engels maar we hebben samen foto's gekeken, met handen en voeten gekletst en gelachen. Het was echt een bijzondere dag waarop we de Iraanse gastvrijheid aan den lijve ondervonden. Daar kunnen we in het Westen nog heel veel van leren.

 

De foto's zijn een beetje een ratjetoe. We hebben er ongeveer 3000 gemaakt, en daar zijn alle slechte foto's al uitgefilterd.. Een 'paar' mooie exemplaren uitzoeken was dan ook een uitdaging want alles was mooi! Mocht je  het leuk vinden om nog meer foto's te zien, klik dan op de site op het kopje 'huidige locatie'. Je wordt dan doorgelinkt naar ons Polarstepsaccount waar we per locatie foto's uploaden. We hebben het er maar druk mee..

 

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Steve-O (zaterdag, 08 december 2018 17:23)

    Zo mooi dat de mensen zo behulpzaam en gastvrij zijn! Het ziet er ook allemaal prachtig uit. As always...

  • #2

    Maria van Andel (maandag, 10 december 2018 12:14)

    Mooie foto's weer! Heerlijk om naar te kijken en bij weg te dromen.

  • #3

    Jan Struijs (vrijdag, 14 december 2018 04:36)

    Hoi Luitjes,

    Leuk te zien hoe ver jullie al zijn en op nu al bijna in India. Ook de leuke verhalen over de bezochte landen en de gastvrijheid van lokale bevolking.

    Nog veel plezier en alle best voor het nieuwe jaar.

    Groeten vanuit Bolshoi Kamen.

    Jan Struijs

  • #4

    Denise (maandag, 17 december 2018 10:12)

    Wow, wat een prachtige foto's weer!

    Liefs -xxx-