· 

Nederland - de laatste loodjes

Alles moet je voor een eerste keer doen, ook een blog schrijven. (Nu wil het geval wel dat ik deze blog voor de tweede keer schrijf; opslaan is ook niet makkelijk ;))

Maar goed, ik ga het eens proberen. Mocht ik er nou heel slecht in blijken te zijn dan neemt Paul het van me over. Hij weet het zelf nog niet maar jullie nu wel!

Het aftellen naar onze reis is nu echt begonnen. Ongeveer iedere dag vragen we wel aan elkaar: waar zouden we over drie weekjes zijn? Heel gek dat het nu bijna zover is. Vooral ook omdat onze to-do-list stiekem nog echt best wel heel erg lang is. Soms kunnen we dingen afvinken maar vaker moeten we er nog dingen bijschrijven...

We zijn nu heel druk bezig met het inpakken van alle spullen in huis. Iedere keer verwonder ik me er weer over hoeveel troep een mens verzamelt. We hebben ook al echt van die momenten gehad van: nou, kijk wat ik hier vind! Dat was ik al jaren kwijt! Nee hoor, het mag niet weg, stel je voor dat ik het nog ooit nodig heb! De dozen stapelen zich op (dat doen wij eigenlijk) en volgende week verhuizen we ze naar onze (schoon)ouders, heel fijn dat dat kan!

Wat ons daarnaast bijvoorbeeld bezig houdt, zijn visums. Ik neem jullie mee naar een dependance van de ambassade van India. Deze zit in Rotterdam, i-de-aal. Toeristen die naar India vliegen kunnen een simpel e-visum aanvragen maar wij helaas niet. Onze Indiase vrienden willen namelijk ook onze vingerafdrukken en irisscan en dat kan niet bij een grenspost. De dependance ging om 09:00 uur open dus wij waren er om 09:00 uur. Een klein huppeltje maakten we toen we zagen dat er maar een enkele meneer voor ons was, joehei! Dan moest het toch wel snel gaan...De meneer had echter een moeilijke vraag en moest ongeveer 800 formulieren invullen. Het ging echt zo ontzettend traag, toen we klaar waren met wachten had Paul een baard, zo traag ging het. Maar goed, we hadden ook wel redelijk snel door dat het niet aan de baliemedewerker lag of aan de klant maar echt aan de systemen en dergelijke. Toen we uiteindelijk aan de beurt waren, was de baliemedewerker helemaal blij dat we ‘slechts’  voor een visum kwamen. De beste man was overigens Brits en had een hanenkam/kuif van, ik overdrijf niet, 30 centimeter en lachte als Willy Wonka. Eigenlijk zou je er daarvoor al een keer heen moeten. Uiteraard bleek ons visum ook niet makkelijk. We hadden namelijk braaf ingevuld dat we pas op 1 december 2018 het land in willen. De ambassade geeft echter alleen visums af voor mensen die binnen een maand het land in willen. Gelukkig dacht kuifmans erg goed met ons mee en uiteindelijk hebben we nu een visum aangevraagd dat binnen een maand ingaat en een jaar geldig is.

Verder zijn we vorige week een weekend gaan proefkameren op camping ‘buitenland’ in Drenthe. Ik kan je zeggen, het voelde ook echt als het buitenland. We hadden de auto, die we overigens nu Lee noemen, daarover zo meer, volgeladen met ons hele hebben en houden. Het was immers proefkamperen dus we wilden ook meteen kijken hoeveel we mee konden nemen. Wat hebben we zoal geleerd? 1. Bukken als je de auto in stapt 2. Paul heeft geleerd dat badminton niet gaat als het waait 3. De koelkast niet te koud zetten, dan wordt het namelijk meteen een vriezer 4. Het gereedschap kan niet in de kist op het dak want dan kan het dak niet meer open. Vooral dat laatste is best onhandig, zeker als je met een techneut op reis gaat. Qua gereedschap zijn wij echt op alles voorbereid. We gaan met een Toyota omdat die nooit kapot gaan maar als Lee op wonderlijke wijze toch helemaal uit elkaar dondert dan heeft Paul genoeg schroeven, spijkers, popnagels en andere onzin om Lee weer te fixen. Ik vermoed dat Paul met de hoeveelheid gereedschap die we meenemen alle kapotte auto’s in Azie kan maken, die jongen is gewoon heel erg sociaal. Als ik het had mogen regelen dan was het waarschijnlijk bij een rol tape gebleven maar ja, wie ben ik?!

 

Dan nog even terugkomend op de naam. We hebben allebei ontiegelijk veel zin om weg te gaan en zijn ook eigenlijk niet bang om iets te gaan missen. Maar Rotterdam is toch wel onze stad geworden, echt een plek om van te houden. En wat is Rotterdam? Juist, Lee Towers. The one and only. Zijn nummers zijn geweldig, we houden van zijn bril en van z’n gouden mice. En om iedere dag dus toch een beetje in Rotterdam te zijn, mag Lee met ons op reis. We kunnen niet wachten...

Reactie schrijven

Commentaren: 16
  • #1

    Caroline (maandag, 16 juli 2018 09:59)

    Wat een heerlijke eerste blog!! Ga jullie met veel plezier volgen! Succes nog even met de laatste loodjes en geniet van de voorpret�

  • #2

    Boswachter (maandag, 16 juli 2018 10:13)

    Kan niet wachten tot de reis begint! Geniet nu al met jullie mee :)

  • #3

    Tante Will (maandag, 16 juli 2018 22:16)

    Wat leuk om dit allemaal mee te beleven. Tim heeft voor mij de blog geinstaleerd, dus kan ik niet alleen van jullie verhalen genieten, maar ook eens reageren. Veel plezier met alle voorbereidingen.

  • #4

    Michèle (woensdag, 18 juli 2018 09:38)

    Leuk om jullie zo te volgen en alles een beetje mee te beleven! Doorgaan met bloggen hoor Jolien!

  • #5

    Reiny en Paul (donderdag, 19 juli 2018 08:51)

    Een genot om te lezen. Meer, meer ...

  • #6

    Paul (donderdag, 19 juli 2018 09:17)

    nog meer

  • #7

    sjef van der Linden (zaterdag, 21 juli 2018 02:50)

    Wat een heerlijk verhaal, ga jij maar door

  • #8

    Ton (woensdag, 01 augustus 2018 13:02)

    Vandaag de overdracht van het huis en het begin van de wereldreis!!
    Ontzettend veel plezier, veiligheid, avontuur, houden van, goede gezondheid, moois en alles wat ik nog vergeten ben, toegewenst. Bon voyage.

  • #9

    Ineke Bender - Rodenberg (woensdag, 01 augustus 2018 13:21)

    Overdracht achter de rug, geld op de bank???? Whatever een onvergetelijke reis toegewenst. Geniet van het zogenaamde niets doen, voorbereiden op het volgende land etc. kost veel leeswerk. Hopelijk slaapt de lattenbodem lekker, klein maar fijn. We zullen jullie missen, maar zien jullie in Iran. Heel bijzonder.
    Dikke embraco.
    Ineke

  • #10

    Beppie (donderdag, 02 augustus 2018 13:09)

    De eerste nacht al doorgebracht in het buitenland. De kop is er af. En nu begiin echt de grote reis. We zijn heel erg in gedachten bij jullie.
    Haal het onderste uit de kan.

  • #11

    tante Will (donderdag, 02 augustus 2018 14:20)

    Hele goede reis, veel plezier. Geniet van alles onderweg.

  • #12

    Ton en Hedwig (donderdag, 02 augustus 2018 18:42)

    De eerste kilometers zitten er op. Waar is de slaapplaats, wel over de grens he? Hele goede en veilige reis. We lezen het vervolg wel

  • #13

    Maarten & Gerda (zondag, 05 augustus 2018 10:10)

    Eitje bakken op de moterkap
    na uren hobbelen, is de trouwe diesel voldoende warm , bij de volgende stop, groot plamuurmes
    Kopen? P& P wij zijn trots op jullie,
    slaapt het lekker op dak?
    Goede reis

  • #14

    Joke en Peter (maandag, 06 augustus 2018 06:35)

    Zooooo globetrotters, bijna 1 week erop zitten!!!! We zijn reuze benieuwd naar jullie ervaringen ..... lekker eten ? Goed slapen? Lang zitten en ...O wat is het warm ??? Dat zal allemaal wel even moeten wennen. We hopen dat jullie fantastische tijden tegemoet gaan en later mooie en spannende reisverhalen kunnen vertellen!!! Veel geluk en geniet ervan ������

  • #15

    Ineke B (zaterdag, 11 augustus 2018 21:30)

    Heb jullie polarsteps gevonden via huidige lokatie, mooie site is dat. Maar snap niet, oude moeder wat zo'n like betekent. Dat ik die foto mooi vind??? Simpel as that?? Fijn je gesproken te hebben, Paulus!!!! Morgenochtend Dubrovnik. Dikke kus

  • #16

    Ton & Hedwig (zondag, 19 augustus 2018 12:35)

    Wat leuk dat je met de huidige techniek je goed kunt volgen waar jullie zijn. Gaat prima zo met de link naar Polarsteps. Het is wel een leuke vakantie zo, lekker kamperen.
    Goede reis verder, kijken uit naar het vervolg